Równowaga w tańcu

Równowaga w tańcu
Kolejny wpis poświęcam tańcowi, który od dzieciństwa jest moją pasją i dzięki, któremu moja przyszłość zwróciła się w kierunku szeroko pojętego ruchu.

Utrzymanie równowagi jest jednym z najistotniejszych elementów w sztuce tanecznej.

Szczególnie w tańcu klasycznym i współczesnym równowaga odgrywa istotną rolę, gdyż jest jednym z najważniejszych komponentów tych technik. W tańcu klasycznym istotne jest, aby rozłożyć ciężar całego ciała równomiernie na obie nogi. Dlatego w tym stylu tanecznym początkowo kładzie się nacisk na ćwiczenia przy drążku, który pomaga utrzymać równowagę podczas ruchu. Celem tych ćwiczeń jest kształtowanie techniki klasycznej, kultury ruchu oraz przygotowanie każdego tancerza do wysiłku fizycznego. W tańcu klasycznym przyjęto terminologię francuską, a równowagę określa się jako aplomb (z fr. pion).

Utrzymanie równowagi związane jest z dostarczaniem do mózgu wielu informacji. Większość z nich pochodzi z ucha wewnętrznego, gdzie znajdują się trzy kanały półkoliste. Dzięki kombinacji informacji dostarczanych przez każdy z tych kanałów, możliwe jest wykrycie przez nie wszystkich wykonywanych ruchów. Ponadto kanały te wypełnione są płynem, dzięki któremu możliwe jest wyczucie nawet najmniejszego ruchu głowy lub ciała. Dodatkowo mózg otrzymuje informacje pochodzące od oczu, których dostarczają receptory sensoryczne oraz proprioreceptory. Ich odbiór umożliwiają stopy tancerza, które pozostają w ciągłym kontakcie z podłożem. Dlatego podczas mojej współpracy z tancerzami szczególny nacisk kładziemy na rozgrzanie stawu skokowego i stopy.

Utrzymanie równowagi jest możliwe, gdy ogólny środek ciężkości (OSC) znajduje się bezpośrednio nad płaszczyzną podparcia. Im większa płaszczyzna podparcia, tym łatwiej jest utrzymać równowagę. Przykładem może być sytuacja, w której tancerz próbuje ustać na jednej nodze – co jest łatwiejsze, niż utrzymanie równowagi we wspięciu na palcach jednej nogi. Oczywiście utrzymanie równowagi w pozycjach asymetrycznych jest możliwe, jak w przypadku tańca współczesnego. Tancerz używa wówczas „kinestetycznej świadomości” własnego ciała, by wspomóc procesy odpowiedzialne za jej utrzymanie.

      Wraz z dorastaniem tancerza umiejętność utrzymania równowagi ulega zmianie, co wiąże się z różnicami w budowie ciała – masy i długości. Jeśli tancerz podoła temu trudnemu zadaniu i nauczy się utrzymywać równowagę w różnych pozycjach, możliwe także będzie ulepszenie informacji trafiających do mózgu. Stanie się to poprzez odbieranie informacji za pomocą receptorów sensorycznych znajdujących się
w podeszwie stopy. 

      Rozpatrując równowagę pod innym kątem, należy pamiętać
o roli jaką pełnią mięśnie. Aby sprostać zadaniom stawianym sobie przez tancerzy na codziennych treningach, istotne staje się używanie dwóch antagonistycznych grup mięśniowych (czyli przeciwstawnych). Najczęściej jednak tancerze używają jednego zespołu mięśni, powodując ich nadwyrężanie. Natomiast druga grupa mięśni jest uaktywniana rzadziej, co prowadzi do rozwinięcia tylko jednego zespołu mięśni.

Stany, w których tancerz nie będzie mógł utrzymać równowagi, będą stwarzały dla niego niebezpieczne sytuacje, które mogą przyczynić się do powstawania kontuzji.

W praktyce ważne jest, by używać wszystkich grup mięśniowych, nie zaś napinać tylko jedną z nich. W rozwiązaniu problemu z utrzymywaniem równowagi, pomocne są ćwiczenia rozciągające w szczególności tych grup mięśniowych, które są najczęściej używane (stretching w treningu personalnym)
Istotne jest, aby poddać ocenie trening tancerzy, a 
w szczególności to, jak wygląda on pod kątem biomechanicznym, co w przyszłości pozwoli zapobiec nadwyrężaniu mięśni każdego z nich.    

 


Chcesz dowiedzieć się więcej ?
Poprawić zakres ruchu w stawach ?
Zapraszam na trening! sprawdź


Kate